Hammâmîzâde İsmâil Dede Efendi
1778 – 1846
“Üstâd-ı Ekber.” Yenikapı Mevlevîhânesiʼnde Ali Nutkî Dede ile yetişti; III. Selîm ve II. Mahmudʼun musâhibi oldu. Yedi Mevlevî Âyin-i Şerîfi besteledi — bunlardan Ferahfezâ ve Sabâ âyinleri klasik repertuvarın zirvesidir. “Yine bir gülnihâl aldı bu gönlümü” gibi şarkıları ise dilden dile dolaştı. Talebeleri Hacı Ârif Beyʼe kadar uzanan silsileyi taşıdı.