Bozkurt Destanı

Türeyiş'in devamı. Bu kez kurt anne değil, rehberdir: Türk'ün önünde yürüyen, yolu açan.

Aşina soyu çoğaldı, vadiden çıktı, doğuya yürüdü. Önlerine ne dağ çıktı ne ırmak çıktı — yalnızca uçsuz bir bozkır ve önlerinde yürüyen bir kurt çıktı. Kurt boz tüylü, gözleri ateşli, sırtı uzun. Hangi vâdiye sapsa Türk de oraya saptı; hangi geçidi geçse Türk de orayı geçti.

Bir gün kurt bir tepenin başında durdu, ardına dönüp baktı, uludu. Türk hânı atından indi, secdeye vardı. Kurt gözden kayboldu; ama yer açıldı, vâdi çağırdı, çadır kuruldu. Otağ orada kuruldu. Bayrak orada çekildi. Devlet orada doğdu.

Göktürk'ün sancağında bir kurt başı işlendi; o gün bugündür Türk bayrağında kurt, kurda yol açar.

Bozkurt simgesinin kökeni. Göktürk-Uygur sancaklarında kurt başı motifi, Çin kroniklerinde "tuğ üzerinde altın kurt başı" olarak geçer. Yol gösterici hayvan miti — bütün Türk dünyasının ortak hâfızası.